Opgegraven skeletten uit het jaar 1348-1349 laten zien dat mensen in Londen in slechte conditie waren door landbouwproblemen (dus voedseltekort) veroorzaakt door verschuivingen in de gedragingen van het weer, in de jaren daarvoor.

(De zwarte dood werd niet overgedragen door ratten, maar door menselijk verkeer onderling, middels virale besmetting)

 


DNA in de skeletten van sterk vermagerde Londonaren die overleden zijn aan de Zwarte dood skeletten tonen overeenkomsten met moderne pestbacteriën en steunt de 'Airborne theorie' over verspreiding van de pestbacterie. Een documentaire uitgezonden door Channel 4 heeft aangetoond dat de analyse van de lichamen en geregistreerde gevallen van de Zwarte dood in Londen, gedocumenteerd in verslagen, twijfel hebben gezaaid over ' feiten hieromtrent'. Dat wat schoolkinderen van jongs af aan geleeerd hebben : namelijk dat de epidemie werd veroorzaakt door een besmettelijke bacteriële stam die verspreid werd door de vlooien op ratten, blijkt niet te kloppen.

De 25 opgegraven skeletten in het Clerkenwell-gebied van Londen een jaar geleden, verbergen de sleutel van de waarheid in zich over wat zich wel afgespeeld heeft in de 14e eeuw. De Zwarte dood is verantwoordelijk voor veel slachtoffers in Engeland en Europa in die periode.

De Zwarte dood kwam Engeland binnen via Centraal Azië in het najaar van 1348 en tegen de zomer van het jaar daarna (1349), had het zes van de tien Londenaren gedood. Een dergelijke bacterie waarbij zoveel slachtoffers vallen, zou in deze tijd op vijf miljoen mensen geschat kunnen worden. Door extractie van het DNA van de bacterie van de ziekte, Yersinia pestis, waar de grootste tanden van een aantal van de ontvangen schedels uit dit gebied voor gebruikt zijn, waren wetenschappers in staat om het te vergelijken met monsters van de bacteriestam van de Builenpest die onlangs verantwoordelijk was voor 60 doden in Madagaskar. Tot hun verbazing was de 14e-eeuwse stam, de oorzaak van de meest dodelijke ramp in de geschiedenis, niet virulenter dan de hedendaagse ziekte. De DNA codes waren een bijna perfecte match.

Volgens wetenschappers, werkzaam bij Public Health England in Porton Down, is het veel aannemelijker dat de pest zich op een zodanig tempo heeft weten te verspreiden (middels de longen van de slachtoffers die ondervoed waren en daardoor bevattelijker voor ziekten) door het hoesten en niesen van de slachtoffers. Het was dan ook een de pest in plaats van een builenpest. Infectie was verspreid van mens tot mens, eerder dan door rat vlooien dat beetje een ziek persoon en vervolgens beetje een ander slachtoffer. "Als een verklaring [rat vlooien] voor de zwarte dood als logische verklaring voor de snelheid waarmee de verspreiding plaats vond, is gewoon niet goed genoeg. Het kan niet snel genoeg uit één huishouden verspreid naar het volgende huishouden verspreidt worden, met deze enorme aantallen, alleen maar door de ratten. Dat veroorzaakt niet het enorm aantal slachtoffers die we tijdens de epidemieën van de zwarte dood zagen,"zei Dr Tim Brooks, een wetenschapper van Porton Down, die geen deel van het team van Crossrail uitmaakte, zal zijn theorie verklaren in een Channel 4 d documentaire, geheime geschiedenis: The Return van de zwarte dood, op zondag.

De ziekte werd veel sneller overgedragen door longontstekingachtige symptomen als dat de besmetting bij de Builenpest plaatsvindt. De infectie werd van mens op mens overgedragen. De kans dat ratten deze ziekten overdroegen omdat ze vlooien bij zich droegen die zieke mensen beten en vervolgens opnieuw een ander mens beter (waardoor de infectie overgedragen werd) is niet of minder waarschijnlijk. "Deze verklaring [ratten met vlooien] die de Zwarte dood overdragen, is gewoon niet goed genoeg. Het kan onder die omstandigheden niet snel genoeg van het ene huishouden verspreid worden naar het volgende huishouden met de enorme aantal ziektegevallen die we tijdens de epidemieën van de zwarte dood zagen." verklaarde Dr. Tim Brooks, een wetenschapper uit Porton Down. Hij heeft zijn theorie nader verklaard op Channel 4, in de documentaire : "Secret History: The Return of the Black Death."

Om dit argument te onderbouwen, heeft Brooks, verantwoordelijk voor het onderzoek van deze bewijsmiddelen bij elkaar gebracht door "Crossrail", onderzocht wat er gebeurde in Suffolk in 1906 toen een heel gezin door de pest overleed en zich verspreidde toen de buren het gezin te hulp schoten. De boosdoener was de pestbacterie, die zich gevestigd had in de longen van de slachtoffers en door besmette adem werd verspreidt.

De skeletten in Charterhouse Square onthullen dat de bevolking van Londen in het algemeen ook een slechte gezondheid hadden toen ze door de ziekte getroffen werden, doordat er voorafgaand aan de Zwarte dood een periode van extreme regenval en een daaropvolgend voedseltekort was ontstaan. Hierdoor waren mensen al verzwakt. Op grond van een skelet van een 45-jarige man wordt ook niet uitgesloten dat de economische omstandigheden sowieso al niet rooskleurig waren. Crossrails' archeoloog en aannemer, Don Walker en Jelena Bekvalacs van het Museum van Londen, hebben bewijs gevonden van 'rachitis', 'anemie', 'slechte tanden' en 'jeugdondervoeding' (in geval van de 45 jarige man die hierboven genoemd is).

Ter onderbouwing van zijn bewering, stelde archeoloog Dr. Barney Sloane dat dit een snelwerkend, directe besmetting moet zijn geweest, dat in de middeleeuwse stad Londen tot sterfte geleid moet hebben tot 60% van de Londenaren (Van elke tien mensen, overleden er zes. De meeste waren tussen de 18-45 jaar). Alle informatie is verkregen van documentiemateriaal uit die tijd van het Hof van Hustings (middels het vastleggen van een laatste wil). Alle slachtoffers zijn geregistreerd. In het najaar van 1348 begon de uitbraak en het stopte ongeveer rond Pinksteren (31 mei 1349) en had alles te doen met een verzwakte weerstand (als u de video bekijkt, dan hoort u dat). Vandaag de dag kunnen Antibiotica ziekten als longontsteking voorkomen.

Dit artikel werd gewijzigd op 3 April 2014 om aan te geven dat deze theorie over de verspreiding van Zwarte dood de mening is van Dr. Tim Brooks. Hij is niet verbonden aan het onderzoek van Crossrail.

Bron: https://www.theguardian.com/science/2014/mar/29/black-death-not-spread-rat-fleas-london-plague